یک روز از خاکسپاری شهید صیاد شیرازی می گذشت. خوانواده شهید بعد از نماز صبح خودشان را به بهشت زهرا رساندند. به مزار که نزدیک شدند، با دیدن چند نفر که جلو می آمدند تعجب کردند!. محافضای آقا بودند. وقتی خودشان را معرفی کردند اجازه عبور دادند. آقا بالاسر مزار ایستاده بود و
زیر لب نجوا می کرد.

  حیرت خانواده صیاد را که دید فرمودند: دلم برای صیادم تنک شده بود!
  صیاد دو روز قبل از شهادت پیش آقا بود، روز تشییع باشکوه شهید هم آقا
حاضر شده بود و تابوتش را بوسیده بود، ولی باز هم احساس دلتنگی داشت...

رفقاي عزيز ، شهيد بزرگوار سپهبد صياد شيرازي از اخلاص بسيار بالايي برخوردار بودند .

بياييد ما هم همچون صياد دلها سربازان مخلصي براي رهبر عزيزمون باشيم.